Κατά την επένδυση μικρών τμημάτων τουφλάντζες σωλήνων από ανοξείδωτο χάλυβα, για να αποφευχθεί η υπερθέρμανση των υποστρωμάτων με λεπτά τοιχώματα και η τήξη των άκρων, τα εξαρτήματα μπορούν να τοποθετηθούν σε χάλκινα θερμοαγώγιμα μαξιλαράκια για επένδυση. Για ορισμένα υλικά, όπως ο χάλυβας από κράμα τιτανίου, όταν η άμεση επένδυση είναι δύσκολη, μπορεί να προεπενδυθεί ένα στρώμα μετάβασης βάσης χωρίς τιτάνιο. Μετά τη μηχανική επεξεργασία, το πάχος του στρώματος μετάβασης δεν πρέπει να είναι μικρότερο από , και στη συνέχεια το τσιμεντοειδές καρβίδιο με βάση το κοβάλτιο μπορεί να επιστρωθεί στο στρώμα μετάβασης. Επειδή το καρβίδιο με βάση το κοβάλτιο έχει χαμηλό σημείο τήξης και καλή ρευστότητα, η επιφάνεια των προς επένδυση εξαρτημάτων πρέπει να τοποθετείται σε οριζόντια θέση κατά τη διάρκεια της επένδυσης. Διαφορετικά, το κράμα θα ρέει προς τα κάτω, καθιστώντας το πάχος του στρώματος επένδυσης ανομοιόμορφο. Μετά την επένδυση, η φλάντζα από ανοξείδωτο χάλυβα τοποθετείται στον κλίβανο για αργή ψύξη. Τα μικρά εξαρτήματα μπορούν να ψυχθούν με αέρα ή να μονωθούν σε τέφρα αμιάντου για αργή ψύξη. Τα μέτρα επένδυσης και εξάλειψης είναι τα ακόλουθα. Φυσαλίδες και πόροι. Η θερμοκρασία του ίδιου τμήματος της επιφάνειας συγκόλλησης είναι πολύ υψηλή, η βάση δεν είναι Jinyu θα πρέπει να παρτίδες, πάρα πολύ βασικό μέταλλο αναμιγνύεται στο στρώμα επένδυσης, η αναλογία φλόγας αλλάζει, η φλόγα κουνιέται, η προστατευτική ατμόσφαιρα είναι κακή και η προετοιμασία της επιφάνειας του υποστρώματος δεν είναι τέλεια. Παράγοντες όπως αυτοί μπορεί να προκαλέσουν φουσκάλες και πόρους.
Κατά την επίστρωση, πρέπει να δίνεται προσοχή στη διατήρηση της «τριπλής περίσσειας φλόγας ασετυλίνης» και στον σωστό έλεγχο του βαθμού θέρμανσης της φλόγας στην επιφάνεια της επιφάνειας. Η υπερβολική περιεκτικότητα σε αέρια όπως οξυγόνο, αμμωνία και υδρογόνο στη ράβδο καρβιδίου με τσιμέντο με βάση το κοβάλτιο είναι επίσης ο λόγος για τον σχηματισμό φυσαλίδων και πόρων στο επιφανειακό στρώμα. Ως εκ τούτου, η ποιότητα της ράβδου κράματος πρέπει να διατηρηθεί. Πριν από την επιφάνεια, είναι ωφέλιμο να αφυδρογονώσετε τη ράβδο κράματος για μόνωση. Όταν το βασικό μέταλλο περιέχει τιτάνιο, είναι πιθανό να εμφανιστούν φουσκάλες στο επιφανειακό στρώμα. Γενικά, η στρώση του φίλτρου είναι πρώτα στην επιφάνεια και ένα κράμα με καλή απόδοση επιφάνειας χρησιμοποιείται ως υλικό του στρώματος μετάβασης, και στη συνέχεια το τσιμεντοειδές καρβίδιο με βάση το κοβάλτιο επικαλύπτεται στο στρώμα μετάβασης. Για φουσκάλες και πόρους φλαντζών από ανοξείδωτο χάλυβα, μετά την ολοκλήρωση όλης της επιφανείας, η "τριπλή περίσσεια φλόγας ασετυλίνης" μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να λιώσει το επιφανειακό μέταλλο στην κυψέλη και να το ξύσει με μια ράβδο συγκόλλησης και στη συνέχεια το αποξεσμένο μέρος επαναλειώσει μία φορά με την ίδια φλόγα και συγκολλημένο μέχρι να ολοκληρωθεί. Η πρακτική έχει αποδείξει ότι η "απόξεση και η επανασυγκόλληση" δεν έχει αρνητικές επιπτώσεις στη σκληρότητα και την αντίσταση στη διάβρωση του επιφανειακού μετάλλου. Ρωγμές. Εάν η θερμοκρασία προθέρμανσης πριν από τη συγκόλληση είναι χαμηλή, η μόνωση κατά τη διαδικασία επένδυσης είναι κακή, η θερμοκρασία πέφτει πολύ και η θερμοκρασία πέφτει γρήγορα μετά την επένδυση, θα εμφανιστούν εύκολα ρωγμές στο στρώμα επένδυσης.
